De dag begon vroeg. Het was voor mij de eerste keer dat ik zou gaan dus eigenlijk wist ik niet zo heel erg goed wat ik ervan zou kunnen verwachten.
Aangekomen bij de opstapplek in Deventer bleek er al een delegatie uit Zwolle in de bus te zitten. De totale groep was een leuke mix tussen mensen uit de creatieve sector en mensen vanuit de maakindustrie. Het mooie van zo’n busrit is dat je vaak erg leuke gesprekken hebt met de mensen die om je heen zitten.
Sabine Oberhuber van Turntoo/Rau architecten vertelden over maatschappelijk verantwoord consumeren. Consumenten huren producten op prestatie basis, producenten blijven eigenaar van het product. Een concrete oplossing voor het sluiten van de grondstoffenkringloop tussen producent en consument.
Liz Muller, directrice Global Concept Design bij Starbucks, vertelde over haar werk als ontwikkelaar van nieuwe winkelconcepten gericht op duurzaamheid. De regio waar de winkel is gevestigd is hierbij bepalend en dient als bron voor bijvoorbeeld het materiaal dat gebruikt wordt in de winkel maar ook als leverancier voor ontwerpers. Aan de hand van enkele voorbeelden liet ze zien hoe dit in de praktijk wordt gebracht.
Gijs Nooteboom van Veldhoen+company had een inspirerend verhaal over het nieuwe werken en het opereren vanuit vertrouwen, eigen kracht en authenticiteit. Een verhaal waardoor nogal wat vragen en opmerkingen uit de zaal kwamen waaruit te merken was dat de creatieve industrie hier al op een goede manier op inhaakt, maar dat de maakindustrie nog wel met een heel aantal praktische vragen zit.
Hiernaast waren er een paar korte pitches van Bas Luiting van Connex, Simone de Waart van Material Sense , Basten Leijh van Bleijh / Ahrend en Mark Groot Wassink van Roetz-bikes.
Tijdens de lunch werden we in groepen verdeeld en kregen we een aantal stellingen voorgelegd waarop we een antwoord moesten geven. Helaas heb ik hier niet echt actief aan kunnen deelnemen. Volledig in het kader van het nieuwe werken moest er natuurlijk ook gewoon even gewerkt worden.
Na de lunch kon iedereen zelf zijn eigen weg bepalen. Er waren diverse tours, workshops, inspiratiesessies, seminars en zelfs speed design sessions waaraan je kon deelnemen.
Ik koos er voor om naar het Klokgebouw te gaan waar een rondleiding werd verzorgd door drie hallen langs diverse standhouders die een kort verhaal deden over hun werk. Van zwevende schoenen naar zitmeubels gemaakt op basis van een nieuwe soort van “boetseertechniek” tot bedrukte Hollandse kaas, alles kwam voorbij. Na de rondleiding besloot ik om de overgebleven tijd in het Klokgebouw te blijven. Er was zo enorm veel te zien dat ik alle tijd nodig had. En nog was er tijd te kort.
Aan het einde van de middag werd het bezoek aan de DDW afgesloten in De Blob in het centrum van Eindhoven waar onder het genot van een drankje de afzonderlijke ervaringen werden uitgewisseld. Hoe meer ik hoorde hoe meer ik mij realiseerde dat er nog zoveel meer moois te zien was. Helaas was de tijd op…
Op de terugweg in de bus werden de ervaringsverhalen voortgezet terwijl wij ondertussen lekker knabbelden op een heerlijke wrap.
De Dutch Design Week staat voor volgend jaar alweer in mijn agenda. Nu alleen niet voor één dag maar voor twee en misschien nog wel een derde dag.
Ton Nieuwenhuis
Vanille Borne
